संघीयता र आजको युवा, जो आफूले केहि भोग्नै परेन, कसैको विचार, भावनाबाट प्रशिक्षित मात्रै भए, भोग्नु परेन, देख्नु परेन, त्यो आन्दोलनको समयको अनुभव गर्नु परेन, त्यो बेलाको समाज र, अहिलेकोको समाज, आन्दोलन अघि र आन्दोलन पछिको समाजको फरकमा म त शब्द मा प्रस्तुत हुनै सक्दिन ! अनि जो कोई त्यो समाजबाट आएको सच्चा मानिस हो भने, उहाँहरूले पनि सजिलै भन्न सक्छन् साँच्चिकै नेपालले ठूलो उपलब्धि हाँसिल गरिसकेको छ ।
अहिलेका युवा पुस्ता: विशेष गरी जनयुद्ध, जन-आन्दोलन, मधेस, आन्दोलन लगायतका आन्दोलन किन भए ?, हुनु र्ने औचित्य के थियो ?
भन्ने कुरा बुझनको लागि , आफ्नो रगत उम्लिनको लागि, आन्दोलनमा होमिन्न मन लाग्नको लागि,
ती युवा का घर मा बुवा आमा को पैतृक सम्पत्ति थोरै भएको,
. सामान्य मात्रै शिक्षा पाएका, सरकारी विद्यालय सम्म मात्रै पहुँच पुगेको,
. दुःख के हो, काम कसरी हुन्छ, सरकारी निकाय मा काम लिग्न के-के गर्नु पर्थ्यो भन्ने कुरा बुझेका,
. घर नजिकैको पधेरोमा दलित भनेर पानीको गाग्रो फालिएका, सँगैको साथीले गुरु पूर्णिमाको दिन कलेजमा केहि खाएर भाँडो त्यतिकै राख्दा कोई दलित साथीले माझेर छुट्टै राख्न बाध्य परेका,
. नागरिकता बनाउन सदरमुकाम जाँदा सरकारी कर्मचारीको होटल वालासँग सेटिङ हुने अनि पन्धौ दिन सम्म होटलमा सुत्न र खाना खान बाध्य बनाई बल्ल बल्ल नागरिकता बनाउन सफल भएका,
. जीवनमा बाटो, बिजुली , पानीको परिकल्पना समेत गर्न नसक्ने ठाउँमा गाउँ-टोलमा अलिकति पैतृक सम्पति भएका,
. गाउँका अलिक पढेका भनिने, टाठा बाठा देखिने मानिसहरू सँग झुकेर, दबिएर बस्नु परेका, जग्गावाल, पैतृक सम्पतिवालसँग बोल्दा डराउनु पर्ने, ऋण माग्न उनीहरू सँगै ३६ प्रतिशतमै जानु पर्ने तिर्न नसकेर जग्गा हडपेकाहरुका छोरा छोरीलाई मात्रै थाहा छ के हो संघीयता ती आन्दोलनहरु किन भएँ भन्ने कुराहरु, आज जो संघीयतासँग खर्च अनि अन्य विभिन्न कुरालाई तुलना गर्न खोजिन्छ त्यो मूर्खता सिवाय केही होइन् ।
किनभने हाम्रो जस्तो मुलुकमा व्याबरात्मक फाइनान्स, कल्चरल फाइनान्स , मानविय सम्बेधन्तामक फाइनान्सहरु लाई मोनिटर गरी खर्च आम्दानी अनुपात निकाल्ने हो भने कयौँ गुणा बढी हुने छ त्यो मूल्य मा निकाल्न सकिन्न , हाम्रो सत्यलाई आँखा चिम्म गरेर असत्य हो भन्न सक्ने संस्कारका पात्रहरू , काम नगर्ने पात्रहरूको प्रवृत्ति, दलीयकरण भई परिचालित युवा वर्ग खराब भयो भन्दैमा हामीले हाम्रो घरनै खराब हो भनेर तोड्न खोज्नु, कुनै पात्र को प्रशिक्षितबाट अनियत्रित भई बहाकिनु राम्रो निर्णय कदापि हुँदै होइन ।
जुनसुकै पार्टीको, विचारको भए पनि युवा भनेको सबैको साझा नै हो। उसले बोक्ने एजेण्डा सिंगो देशसँग जोडिएको हुनु पर्छ, सीमित स्वार्थ पाल्ने व्यक्तिले युवालाई एजेण्डा बनायो भने त्यसले नाफा र घाटामा हिसाव गर्न थाल्छ जसले गर्दा युवा शब्दमा व्यपार सुरु गर्छ। अबको अस्तित्वका नेतृत्वले थप अधिकार प्राप्ती र उपलब्धीको रक्षा गर्दै समग्र युवा अभियान नयाँ उचाईमा पुर्याउन युवा आन्दोलनका धमिराहरुलाई सदाको लागि धपाउन र स्वार्थका बहुरुपी संगठन निर्माण गर्नुभन्दा पनि राज्यको सन्यन्त्र मार्फत युवाको पहुँच निर्माण र समाज रुपान्तरण गर्नुपर्दछ ।